یک روز بلند شدم که بروم و لبانش را بمکم.
هوا هم آفتابی بود.
من هم یک ساعت زودتر بلند شده بودم.
ساعت هم نداشتم.
تن‌ام هم به شدت بو می‌داد.

یک روز بلند شدم که بروم و محکم به آغوش‌اش بکشم.
پول که اصلا نداشتم.
شلوارم هم کهنه و پاره-پوره بود.
فیلم ِ محبوبم هم همه‌پسند شده بود.
خیابان هم عجیب خلوت بود.

یک روز بلند شدم که بروم و دستانش را بفشارم.
خیلی هم خواب‌آلود بودم.
حقیقت‌گویی را هم پس می‌زدم.
جورابِ تمیز هم نداشتم.
راه هم خیلی دور بود.

یک روز بلند شدم که بروم و آرام در گوش‌اش زمزمه کنم.
به مرامی-مسلکی که اعتقاد نداشتم.
چیزی هم که مرا گرم نمی‌کرد.
پنجره‌ی روبرویی هم مدت‌ها بود بسته بود.
شعری-چیزی هم از بَر نبودم.

یک روز بلند شدم که بروم و خیره و پرت نگاه‌اش کنم.
خوشگل‌های خیابان همه از دَم دختر بودند.
مریدِ هیچ کس هم نبودم.
بدن‌ها که چنگی به دل نمی‌زد.
حسرتِ چیزی را هم نمی‌خوردم.